Franciszek Kolbusz

2018-09-21
UDOSTĘPNIJ:
Franciszek Kolbusz

Franciszek Kolbusz urodził się w Zagorzycach Dolnych koło Sędziszowa Małopolskiego. Angażował się w działalność Związku Jastrzębiego oraz tajnego Związku Walki Czynnej pod pseudonimem „Zagórzycki”. W chwili wybuchu I wojny światowej zgłosił się pod komendę Józefa Piłsudskiego. Był w szeregach elitarnego 1. pułku piechoty Legionów Polskich. Dopisywało mu szczęście począwszy od krakowskich Oleandrów, przez Kielce, Łowczówek, aż po pola Jastkowa, gdzie został ranny. Kolejne rany odniósł też w bitwie pod Kuklami. Wcielony do armii austriackiej, został wysłany na front włoski. Wiosną 1918 roku wrócił do Galicji i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W przededniu upadku Austro - Węgier został Komendantem Obwodu Ropczyckiego POW. Kierował m.in. akcją rozbrajania wojsk austriackich i przejęcia garnizonu w Dębicy. Wraz z wybuchem wojny polsko-ukraińskiej wstąpił do odtwarzanego 5. pułku piechoty Legionów, z którym wyruszył na odsiecz Przemyśla i Lwowa. Wziął też udział w III. Powstaniu Śląskim. W służbie liniowej, w szeregach 33 pułku piechoty pozostał do 1922 roku. Został odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, trzykrotnie Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Niepodległości. W 1935 roku został wybrany posłem na Sejm. Był członkiem klubu Obozu Zjednoczenia Narodowego oraz prezydentem Brześcia nad Bugiem. Niestety został aresztowany przez NKWD i wysłany do obozu w Ostaszkowie. Po odmowie współpracy z komunistami wywieziono go do Miednoje i zamordowano. Jego symboliczny grób ufundowała po latach córka Krystyna Tatarowska na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.