Uczniowie z Rudnika

2018-07-22
UDOSTĘPNIJ:
1

Chcieli marzyć, kochać, śnić… Niestety przyszło im żyć w najcięższym dla tych codziennych, ludzkich potrzeb okresie. Wojna określiła młodość, dorastanie i dojrzewanie, zdeterminowała ich wybory oraz decyzje. Odebrała radość, bezpieczeństwo, spokój, najbliższych… odebrała im życie. Dziś trudno ustalić szczegółowy udział w walkach o niepodległość tych młodych ludzi z Rudnika nad Sanem - uczniów Państwowego Seminarium Nauczycielskiego. Czas zatarł wiele faktów i nazwisk, lecz nie wymazał ich zupełnie z pamięci. Pozostały: listy uczniów poszczególnych kursów, protokoły egzaminów dojrzałości, wspomnienia rodzin i ta tablica wmurowana w 1925 roku tablica w sieni dziś Zespołu Szkół im. generała Władysława Sikorskiego w Rudniku nad Sanem. Po zakończeniu II wojny światowej z nakazu funkcjonariuszy UB została zdemontowana, zdołano ją jednak ukryć na szkolnym strychu. Szczęśliwie powróciła na swoje miejsce dopiero w 1990 roku. Piętnaście nazwisk z inicjałami: Wojciech Golonka, Władysław Gregor, Franciszek Koń, Franciszek Kozub, Stanisław Marcickiewicz, Karol Pająk, Edward Pecka, Leon Piętka, Kazimierz Pruc, Franciszek Termer, Jan Witkiewicz i Wojciech Wójcik oraz o nieustalonych imionach M. Sander i E. Zipper. Zginęli podczas działań wojennych między innymi pod Hulewiczami, pod Gródkiem Jagiellońskim, Lidą, Kowlem, Rudnią Radowelską i Rajczą. Dzięki wspomnieniom rodziny udało się częściowo odtworzyć losy Mieczysława Kumięgi, który zginął w 1919 roku podczas Kampanii Wileńskiej. Został zakłuty sowieckimi bagnetami.